Przednie więzadło krzyżowe kolana
Zerwanie więzadła krzyżowego często jest przyczyną długiej historii chorobowej z niestabilnością, bólem i błędnym obciążaniem. Zazwyczaj są to uszkodzenia związane z uprawianiem sportu lub z wypadkami komunikacyjnymi, które wskutek zadziałania zwiększonego obciążenia na kolano, skutkują zerwaniem.
Najważniejszymi metodami diagnostycznymi są oprócz rekonstrukcji przebiegu wypadku, kliniczne badanie stabilności i rezonans magnetyczny.
Za pomocą rezonansu magnetycznego dodatkowo możliwe jest stwierdzenie obrażeń towarzyszących, takich jak: rozerwanie łękotki, zniszczenia chrząstki i uszkodzenia więzadeł bocznych.
Decyzja odnośnie postępowania operacyjnego lub konserwatywnego, wybór czasu zabiegu oraz transplantatu (ścięgno) zależą od różnych czynników, które należy dokładnie wyjaśnić w rozmowie z pacjentem. U sportowców jednakże plastyka przednich więzadeł krzyżowych daje największe szanse na wyleczenie, zwłaszcza że udowodniono, iż nie całkowite leczenie zerwanych więzadeł krzyżowych prowadzi do rozwoju przewlekłej niestabilności z powstaniem wtórnych uszkodzeń, aż do zniszczenia stawu – artrozy.
Najważniejszymi metodami diagnostycznymi są oprócz rekonstrukcji przebiegu wypadku, kliniczne badanie stabilności i rezonans magnetyczny.
Za pomocą rezonansu magnetycznego dodatkowo możliwe jest stwierdzenie obrażeń towarzyszących, takich jak: rozerwanie łękotki, zniszczenia chrząstki i uszkodzenia więzadeł bocznych.
Decyzja odnośnie postępowania operacyjnego lub konserwatywnego, wybór czasu zabiegu oraz transplantatu (ścięgno) zależą od różnych czynników, które należy dokładnie wyjaśnić w rozmowie z pacjentem. U sportowców jednakże plastyka przednich więzadeł krzyżowych daje największe szanse na wyleczenie, zwłaszcza że udowodniono, iż nie całkowite leczenie zerwanych więzadeł krzyżowych prowadzi do rozwoju przewlekłej niestabilności z powstaniem wtórnych uszkodzeń, aż do zniszczenia stawu – artrozy.